We leven in tijden waarin alles verbonden is met elkaar, we leven in een tijd waar user experience een niet te verwaarlozen factor is in het ontwikkelingsproces. En dan krijgen we zalige producten zoals: Flipboard. Een volledig persoonlijk magazine dat artikels haalt uit je twitter en facebook feed. Alles in een mooi jasje. Meer van dit, alstublieft!
juli 7th, 2010
Ain’t no grave
When you hear that trumpet sound
Gonna get up out of the ground
There ain’t no grave gonna hold my body down
Ik ben alweer volledig in mijn Johnny Cash-periode, allemaal dankzij The Johnny Cash Project. Het concept is geniaal, iedereen kan een portret van Johnny Cash tekenen op de site. Er zijn verschillende frames waaruit je kan kiezen en op het eind kan je alle frames na mekaar afspelen en krijg je een videoclip voor Johnny’s laatste single “Ain’t no grave”. Maar daar eindigt het niet bij, je kan ook kijken hoe andere mensen hun frame getekend hebben, je kan erop stemmen, je kan die frame hertekenen. Je kan een stijl meegeven en dan alle frames filteren op die stijl. Ik ben eigenlijk echt volledig van m’n sokken geblazen hoe ze dit gedaan hebben. Hoe ze het zo vlot kunnen maken. Respect! Voor zowel de makers van deze site, als voor The Man in Black.
juli 6th, 2010
The Good, The Bad & The Ugly – RW2010
Voor jullie zit een jongen, zongebruind en uitgeput, met een ontregeld bio-ritme en muggebeten. Maar vooral een jongen die met veel plezier kan terug kijken naar de voorbije dagen. Rock Werchter is voorbij, toch wel één van de beste festivals in Europa. En dit jaar ben ik voor de eerste keer voor het volledige pakket gegaan. We hebben ons toch lelijk mispakt aan het kampeer-gedeelte. Wanneer je 15-jarige kindjes ziet die zich beter hebben voorbereid dan je, dan wilt dat toch iets zeggen. Zo was onze tent véél te klein voor ons beide, waardoor we onze rugzakken moesten buitenleggen als we lagen te slapen. Ongelooflijk riskant maar er is wonder bij wonder niets gebeurd.
Hoogtepunt van het hele festival is voor mij het optreden van Muse. Op de eerste dag. Ik had nooit verwacht dat het zo goed ging zijn. Ik heb ieder liedje luidkeels meegezongen tot op het punt dat mijn stem kapot werd. Toen ik achteraf praatte met een vriendin, zei ze dat ik de stem van Kabouter Wesley had. Go figure. Faithless gaf ook een zalig optreden, enkel jammer dat ze na Muse kwamen, waardoor de vergelijking snel gemaakt werd.
Vrijdag was ronduit een veel te hete dag om optredens te volgen. Ik heb nog eventjes Paramore gaan meepikken en ik was aangenaam verrast. En dat is niet alleen omdat de lead zangeres een hete brok vlees is die mijn bloed sneller deed stromen naar een lichaamsdeel die daar goed gebruik van maakt ( ik heb het over mijn hart, pervert ! ). ’s Avonds waren The Editors geniaal en Green Day nog genialerster…ofzoiet. Alhoewel ik moet eerlijk zijn dat Green Day geen optreden gaf, maar een show. Een entertainende show, dat wel.
Hoogtepunten zaterdag waren Pink en Rammstein, alhoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik teleurgesteld bent in Rammstein. Ze hebben een hoop hits laten liggen en speelden wat recenter werk. Recenter werk, dat jammer genoeg niet zo echt aansloeg bij het publiek. Maar er was genoeg spektakel om ons geboeid te houden. Een meisje vertelde me nog: “Een hoop gespierde mannen in olie zien, wat heb je nog meer nodig…” Mijn gedachten dwaalden af naar een andere act met oranje haar en high school lyrics, moest zij nu es in olie…Mijn gedachten dwalen nu wel erg af, laten we gewoon samenvatten dat het een geslaagde editie was. Met the good, the bad & the ugly, voor iedereen wat wils!
juni 8th, 2010
Frozen state of mind
Iedere deviner zal het beamen, vanaf het moment dat de opdrachten er zijn en het besef er komt van wat een shitload aan werk er voor de boeg staat. Vanaf dat moment verlaten die opdrachten je gedachten nooit. Ze zitten er altijd in een hoekje te wachten en bij iedere activiteit roepen ze: “EN WIJ DAN ?!”. Je bent er continu mee bezig en soms frustreert het je mateloos. Maar dan komt het moment dat je kan een project afronden en dat gevoel is de zaligheid zelve. Op voorwaarde dat je eigenlijk echt trots bent op je werk natuurlijk. En trots ben ik, absoluut! Wanneer je uren slaap laat om verder te werken en mensen je zien en opmerken dat je lijkt als een man die al maanden in de bosjes leeft maar je kan op het einde van de dag een project voorleggen waar je absoluut achter staat, it’s all worth it!
Eergisteren heb ik de laatste hand gelegd op mijn voorlaatste eindopdracht van het 2e jaar Devine. De opdracht was om een website te maken waarop mensen een product kunnen volledig naar de hand zetten, het product kunnen bestellen en andere opgemaakte producten bekijken. Het product mochten we zelf volledig kiezen, ik ben gegaan voor vintage koelkasten. Je kan de koelkast volledig opmaken en bestellen, je kan andere koelkasten bekijken en je kan meedoen aan een wedstrijd. Voor de geeks onder ons die willen weten waarop dit gebouwd is, ik maakte gebruik van het Flex framework.
Ik heb dit project trouwens ingezonden voor ADAA, ik ben benieuwd hoe ver ik geraak met dit. Het is altijd interessant om je te meten met andere studenten op een internationaal vlak.
juni 5th, 2010
From deadline to flatline
De voorbije weken zijn al zwaar geweest. Het is een constant vechten tegen de onvermurwbare loop van de tijd. Het is opstaan en werken en vanaf daar kan het 2 kanten op: slagen of falen. Wat het resultaat ook is, you move on, naar de volgende opdracht, naar het volgende examen. Ik kan niet zeggen dat ik er een goed gevoel over heb totnutoe. Het word erop of eronder maar we blijven verder gaan! De tijd dat ik zal kunnen luilekkeren in de zon met een coole mojito in de hand zal wel nog komen. De aandachtige lezer zal al gemerkt hebben dat ik een Motion Monday heb overgeslagen. Het is dan ook enorm druk, maar ik merk wel een boom in aantal prachtige video’s. Dus heb zeker nog wat te tonen aan jullie!
Ik ga nu wel eventjes schaamteloos reclame maken voor de richting Devine en voor mijn medestudenten. We kregen de opdracht om een magazine te maken voor een touch device ( iPad-toestand ) en er zijn echt pareltjes uit de bus gekomen. Eén voor één zijn ze geniaal en uniek op hun eigen manier. Check them out, yo’ !